Pierwszy proboszcz globalny

swPiusXPatroni katolickich tradycjonalistów są zazwyczaj postaciami medialno-globalnymi. Pierwszy z nich, św. Grzegorz Wielki, to papież, który 1500 lat temu stanął w obliczu zupełnie nowego Kościoła – nie klasycznego śródziemnomorskiego już, ale barbarzyńskiego Euro-Kościoła, jak z przymrużeniem oka moglibyśmy nazwać tamte czasy. Kolejny, św. Pius X – sto lat temu z powodzeniem zmierzył się z globalizacją konfliktów i obiecujących wyzwań. Kościół zapoznany już w wyniku „wojen o kulturę” połowy XIX wieku z liberalizmem, staje wobec polityki globalnej. Odzyskuje znaczenie międzynarodowe po próbie uczynienia go wewnętrznym problemem Italii. Najpierw państwa Ameryki Łacińskiej poszukują mediacji watykańskiej i cenią ją sobie. Europa tymczasem wpada w zawieruchę pierwszej wojny światowej.  Globalny proboszcz, papież Pius X, umiera ze zgryzoty po trzech tygodniach.

To, co najważniejszego jednak pozostawił Kościołowi, to zachęta do częstej i do wczesnej Komunii św. Dotąd żyjąca ciągle w mrocznym cieniu wojen religijnych Europa uważała, że od sakramentów raczej trzeba trzymać się daleko. Raz-drugi w roku do spowiedzi i Komunii, namaszczenie w ostatniej chwili przed śmiercią, chrzest, ślub, pogrzeb. Pius X zaczął mówić o tym, że tak niewiele trzeba do Komunii św. – tylko wiedzieć, co to grzech i co to opłatek. I że siedmioletnie dziecko ma już takie rozeznanie. Najważniejszą do samodzielnego życia wiedzę, którą warto zapamiętać i w naszych czasach.

A jeszcze w czasach, gdy o polskim papieżu można było tylko pomarzyć w oparciu o znany wiersz Słowackiego, snuto domysły, iż zupełnie nieprzypominająca południowca twarz papieża Piusa oraz jego pospolite nazwisko Sarto, czyli „Krawiec”, zarówno jak i przychylność wobec Polaków, potwierdzają przypuszczenie o  pochodzeniu z rodziny emigranta spod Opola, który wędrując za chlebem osiedlił się w północnych Włoszech i wtopił w miejscową społeczność.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>