Dlaczego Matka Boża wybrała trzynasty dzień miesiąca na swoje objawienia w Fatimie?

Fatima Trzynaście wcale nie jest liczbą „pechową”. To liczba o wielkim znaczeniu w Biblii.

Jeśli dokładnie przyjrzeć się rachubie czasu w Biblii, to w granicach Księgi Rodzaju obserwujemy trzynaście dni (7 dni stworzenia i upadku ludzi, „ósmy dzień” obrzezania Izaaka, dziewiąty dzień jego zycia aż do pobłogosławienia Jakubowi, dziesiąty dzień perypetii Jakuba na dwudziestoletnim odrobku u teścia Labana Charanie, jedenasty dzień życia Jakuba i jego rodziny w Kanaanie, dwunasty dzień niewoli Józefa i trzynasty dzień jego wywyższenia, ujawnienia, sprowadzenia do odpoczynku i ojcowskiego błogosławieństwa Jakuba. To zatem prawie dwa tygodnie, bez jednego dnia. W kolejnej księdze, Wyjścia, obserwujemy wszystkie wydarzenia na przestrzeni 13 mistycznych tygodni od uratowania Mojżesza do zbudowania Namiotu Spotkania.

Liczba trzynaście po hebrajsku zapisuje się literami jod i gimel. Tworzą one słowo יָגֵעַ  – „jagea” – zmęczony, strudzony, zmordowany. W odwrotnej kolejności, dają słowo גִּנָּה – „gina” – ogród, tak samo jednak zapisuje się i brzmi czasownik „potępiać, piętnować”. W takich warunkach można okazać się  גִּבּוֹר – „gibor” – bohaterem, choć pozostaje się na גֵּרוּשׁ – „gerusz” – wygnaniu.

Jednym słowem, trzynaście to liczba ziemskiego życia człowieka w jego społecznym wymiarze. Zepsuł odpoczynek Panu Bogu swoim grzechem, a gdy plemię wybrane Izraela i Józefa osiadło w egipskim dostatku, to zaraz okazał się on niewolą. Teraz Pan Bóg musiał „dorabiać się” swojego domu, „w którym jest mieszkań wiele”, całe trzynaście kosmicznie długich tygodni.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>